powodzenie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) sukces (1.3) atrakcyjność w oczach innych
(1.1-3)
(1.2) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji. (1.2) Polska reprezentacja od lat z powodzeniem uczestniczy w mistrzostwach świata w siatkówce. (1.2) Uczę się gruzińskiego bez powodzenia od roku. (1.2) Jego/jej największą aspiracją jest mieć powodzenie w życiu. (1.3) Franek miał powodzenie u kobiet.
powodzić się, powodzić
angielski: (1.2) success arabski: (1.2) حظ, فلاح, يمن duński: (1.2) held hiszpański: (1.2) éxito ; (1.3) éxito kotava: (1.2) jupekara nowogrecki: (1.2) επιτυχία , προκοπή ; (1.3) επιτυχία , προκοπή polski język migowy: rosyjski: (1.1) удача , везение ; (1.3) успех tybetański: (1.2) དམར ukraiński: (1.2) у́спіх ; (1.3) у́спіх wilamowski: (1.1) mynkiyt