osłona ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) coś, co osłania daną rzecz w celu chronienia jej lub przed nią (1.2) manewr chroniący inne oddziały i umożliwiający im wykonanie misji (1.3) oddział wykonujący manewr osłony (1.2) (1.4) lek osłonowy
(1.1-4)
(1.1) Zdejmowanie osłony piły tarczowej może prowadzić do tragedii. (1.3) Dywizjon 8 stanowíł osłonę w kluczowym obszarze działań naszego szwadronu piechoty. (1.4) Zamiast brania osłony jadam po prostu kapustę kiszoną.
osłanianie , osłonienie , przysłona osłonka osłonowy osłonowo osłaniać , osłonić
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 245.
angielski: (1.1) cover arabski: (1.1) جنة , ستر , حماية duński: (1.1) afdækning , afskærming rosyjski: (1.1) прикры́тие , ко́жух ; (1.2) прикры́тие ; (1.3) прикры́тие sanskryt: (1.1) आवरण