sprzeciw ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) aktywne wyrażenie braku zgody na coś
(1.1)
(1.1) Budowa bałtyckiego gazociągu wywołała sprzeciw nie tylko ekologów. (1.1) Znany polityk został oskarżony o podżeganie swoich zwolenników do sprzeciwu wobec zwycięstwa swojego rywala.
sprzeciwiać się, sprzeciwić się, sprzeciwiać się przeciw przeciwny
angielski: (1.1) objection arabski: (1.1) مواجهة, احتجاج duński: (1.1) indsigelse , indvending , modstand hiszpański: (1.1) objeción , oposición , protesta niemiecki: (1.1) Widerspruch nowogrecki: (1.1) αντίρρηση , διαμαρτυρία polski język migowy: rosyjski: (1.1) возражение , протест turecki: (1.1) itiraz ukraiński: (1.1) спротив