spostrzec ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( spostrzegać) (1.1) (zauważać) (1.2) (uświadamiać sobie) czasownik zwrotny dokonany spostrzec się ( spostrzegać się) (2.1)
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Opalony i przystojny, już w "cywilnym" stroju, z długą kopertówką pod pachą, lekko, prawie tańcząc, zmierzał do windy. Spostrzegłszy Irka, zatrzymał się i cofnął dwa kroki.
spostrzeżenie , spostrzeganie postrzegać
(1.1) (1.2) (2.1) jidysz: (1.1) זען (zen) kaszubski: (1.1) spòstrzéc, pòstrzéc, zaùważëc; (1.2) spòstrzéc, pòstrzéc; (2.1) spòstrzéc sã polski język migowy: