brak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) fakt nieistnienia czegoś (1.2) defekt, wada, usterka wyraz predykatywny (2.1) trzebaNatalija Ewgeniewna Ananiewa, Germanizmy leksykalne w dwóch polskich gwarach wyspowych na Syberii, „Gwary Dziś”, t. 7, 2015, s. 172.
(1.1) , (1.2)
(1.1) Brak bezpośrednich dowodów na potwierdzenie tej tezy.
z braku czegoś
(1.1) niedostatek, posucha
brakowanie , braknięcie , wybrakowanie , wybrakowywanie , wybrakówka , niebraknięcie , niebrakowanie braczek braknąć, brakować , wybrakować , wybrakowywać wybrakowany wybrakowany
brak piątej klepki / brak piątej klepki w głowie przysłowia: brak cierpliwości w nieszczęściu jest gorszy niż samo nieszczęście • komu brak odwagi, musi mieć dobre nogi • ma się dobrze – brak mu tylko diabła • miłość jest męką, brak miłości śmiercią • nic po chlebie, kiedy brak zębów • w braku laku używa się i paku / z braku laku dobry kit
(1.1-2) , bracken → przebierać, wysortowywać (2.1) → wykorzystanie;
(1.1) zwrot „” jest niepoprawnyJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 71..
angielski: (1.1) lack arabski: (1.1) نقص, فقدان, عدم białoruski: (1.1) адсутнасць , недахоп , нястача ; (1.2) брак duński: (1.1) mangel esperanto: (1.2) manko, difekto francuski: (1.1) faute , manque ; (1.2) défaut , défaillance hawajski: (1.1) ʻole hiszpański: (1.1) falta , carencia ; (1.2) defecto , deficiencia kataloński: (1.2) deficiència łaciński: (1.1) penuria niderlandzki: (1.1) gebrek ; (1.2) gebrek niemiecki: (1.1) Mangel nowogrecki: (1.1) έλλειψη , απουσία ; (1.2) ελάττωμα , μειονέκτημα polski język migowy: rosyjski: (1.1) отсутствие , недостаток ; (1.2) недостаток sanskryt: (1.1) अभाव słowacki: (1.1) nedostatok ukraiński: (1.1) брак , недостаток włoski: (1.1) assenza , mancanza ; (1.2) manchevolezza
brak ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) małżeństwo
(1.1)
(1.1) ponuditi / razvrgnuti / sklopiti brak • crkveni / građanski brak
bračni
→
brak ()
(1.1) ramię
brako, antaŭbrako, brakhorloĝo, brakringo, brakseĝo brakumi, ĉirkaŭbraki, enbrakigi, surbrakigi
brak ()
rzeczownik (1.1) defekt, wada