parking ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;
(1.1)
(1.1) Przez dziesięć minut musiałem szukać miejsca na parkingu.
(1.1) parking podziemny / wielopoziomowy • parking płatny / bezpłatny • parking strzeżony / niestrzeżony
parkowanie , parkingowy parkować parkingowy, wokółparkingowy, przyparkingowy
(1.1) <
angielski: (1.1) car park, parking lot bułgarski: (1.1) паркинг czeski: (1.1) parkoviště duński: (1.1) parkeringsplads , p-plads , parkering esperanto: (1.1) parkumejo, parkadejo, parkejo francuski: (1.1) parking hiszpański: (1.1) aparcamiento interlingua: (1.1) autoparco, parcatorio islandzki: (1.1) bílaplan kataloński: (1.1) aparcament , pàrquing łotewski: (1.1) autostāvvieta niemiecki: (1.1) Parkplatz słowacki: (1.1) parkovisko szwedzki: (1.1) bilparkering , parkering węgierski: (1.1) parkoló, parkolóhely wilamowski: (1.1) parking , parkpłoc włoski: (1.1) parcheggio
parking ()
rzeczownik (1.1) parkowanie, zaparkowanie
(2.1) przymiotnik (3.1) parkingowy
park park park
parking ()
rzeczownik (1.1) parking
(1.1) aparkaleku
parking ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) parking
(1.1) un parking; des parkings
(1.1) parking central / souterrain / public • place de parking → miejsce parkingowe • parking gratuit / payant
(1.1) stationnement, parc de stationnement
(1.1)
parking ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) parking
(1.1) parkpłoc