huir ()
czasownik nieprzechodni (1.1) uciekać, uchodzić (1.2) o czasie: upływać, biec (1.3) unikać
(1)
(1.1) El ladrón huyó por la ventana. → Złodziej uciekł przez okno. (1.3) Debemos huir de las tentaciones de este mundo. → Powinniśmy unikać pokus tego świata.
(1.1) huir + de (1.3) huir + de
(1.1) escapar, escaparse, evadirse, desertar, fugarse, poner pies en polvorosa (1.2) pasar, transcurrir (1.3) esquivar, evitar, rehuir
rehuir, rehuirse huidizo, huido, huidor, huidero huida , huidor , huidora , huidero
gato escaldado, del agua fría huye → kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha
<
formy hui, huis mogą być wymawiane jako jednosylabowe (Meksyk i Ameryka Środkowa) albo też jako dwusylabowe (Hiszpania i wiele krajów Ameryki Płd.); od 2010 wyrazy te zawsze należy pisać bez akcentu graficznego (1.3) w tym znaczeniu występuje również w użyciu przechodnim