__TOC__ chinina () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;
(1.1)
(1.1) Chinina była pierwszym skutecznym lekiem przeciw malarii.
(1.1)
chinowiec , chinidyna chinowy, chininowy
, < <
angielski: (1.1) quinine arabski: (1.1) كينين baskijski: (1.1) kinina białoruski: (1.1) хінін bośniacki: (1.1) хинин bułgarski: (1.1) хинин chorwacki: (1.1) kinin czeski: (1.1) chinin duński: (1.1) kinin / esperanto: (1.1) kinino estoński: (1.1) hiniin fiński: (1.1) kiniini francuski: (1.1) quinine galicyjski: (1.1) quinina hiszpański: (1.1) quinina ido: (1.1) quinino irlandzki: (1.1) cuinín islandzki: (1.1) kínín japoński: (1.1) キニーネ (kinīne) jidysz: (1.1) כינין (chinin) kaszubski: (1.1) chinina kataloński: (1.1) quinina litewski: (1.1) chininas łaciński: (1.1) chininum łotewski: (1.1) hinīns macedoński: (1.1) кинин niemiecki: (1.1) Chinin norweski (bokmål): (1.1) kinin / norweski (nynorsk): (1.1) kinin / nowogrecki: (1.1) κινίνη portugalski: (1.1) quinina słowacki: (1.1) chinín szwedzki: (1.1) kinin turecki: (1.1) kinin ukraiński: (1.1) хінін węgierski: (1.1) kinin wilamowski: (1.1) hinīn włoski: (1.1) chinino
chinina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) chinina