wieść ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nowina, wiadomość (1.2) podanie, legenda czasownik przechodni niedokonany (2.1) prowadzić
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Z zachodniego frontu dochodziły niepokojące wieści o kolejnych porażkach. (1.1) Wieść gminna niesie, że sypnęła dziś groszem, więc mam w zanadrzu komplet nowin, do dzielenia się. (2.1) Chłopak wiódł kozę na postronku. (2.1) Droga wiodła przez niewielki zagajnik do wioski w dolinie. (2.1) Na koniec osiadł na wsi i wiódł spokojne życie, zajmując się garncarstwem. (2.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieśćKarol Wojtyła, Pieśń poranna (psalm).
(1.1) radosna wieść • dobre / złe wieści • wieści docierają / dochodzą / nadchodzą • wieść niesie (2.1) wieść spokojny / dostatni / nędzny / niebezpieczny żywot
(2.1) wodzić , dowieść , odwieść , przywieść , uwieść , wywieść , zwieść , zawieść
(1.1) hiobowa wieść (2.1) i niedźwiedzie afekt wiedzie
Niepoprawne są formy „” i „” oraz wszystkie formy czasu przeszłego oparte na formie „”.
(2.1) angielski: (1.1) news, tiding duński: (1.1) nyhed esperanto: (1.1) famo, novaĵo; (1.2) legendo hindi: (1.1) ख़ुशख़बरी (xuśaxabrī) jidysz: (1.1) שמועה (szmue) karaimski: (1.1) билюв portugalski: (1.1) nova rosyjski: (1.1) весть ukraiński: (1.1) вість wilamowski: (1.1) mjēr , mier , mjer