tapir ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) , ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) utapirowane włosy
(1.1) (2.1)
(1.1) Winne były zwierzęta, i duże i małe, kojot, tapir, szlachar, zaskroniec i gągółP. Czerniawski: Popol Vuh. (2.1) Do lokalu weszła dziewczyna z ogromnym tapirem na głowie.
(1.1) zwierzę (2.1) fryzura
(1.1) tapir anta, tapir czaprakowy, tapir malajski
(1.1) tapirowy (2.1) tapirowanie , utapirowanie tapirować , utapirować
(1.1) , , , z indiańskiego dialektu tupi w Brazylii
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) tapir, bouffant baskijski: (1.1) tapir bułgarski: (1.1) тапир francuski: (1.1) tapir kaszubski: (1.1) tapir niemiecki: (1.1) Tapir portugalski: (1.1) anta rosyjski: (1.1) тапир włoski: (1.1) tapiro
tapir ()
lub
rzeczownik policzalny (1.1) tapir
(1.1) tapir; tapirs
tapir ()
rzeczownik (1.1) tapir
(1.1) zobacz też: Indeks:Baskijski - Ssaki
tapir ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tapir
tapir ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tapir
(1.1) zobacz też: Indeks:Kaszubski - Ssaki