argument () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy; (1.2) wartość podawana danej funkcji (1.3) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik (1.4) miara kąta skierowanego między osią rzeczywistą a wektorem reprezentującym liczbę zespoloną na płaszczyźnie zespolonej
(1.1-4)
(1.1) Nigdy nie wygrasz dyskusji argumentem „Bo tak!”. (1.2) Ta funkcja oczekuje argumentów liczbowych. (1.3) Argument funkcji arcus sinus musi zawierać się w przedziale od minus do plus jeden. (1.4) Zero ma nieokreślony argument, bo leży w środku płaszczyzny zespolonej.
(1.1) dowód
argumentacja , argumentator , argumentowanie argumencik argumentować argumentacyjny, argumentowy
< → dowodzić
afrykanerski: (1.1) argument angielski: (1.1) point, argument; (1.2) argument; (1.3) argument; (1.4) argument baskijski: (1.1) argudio; (1.2) argumentu; (1.3) argumentu; (1.4) argumentu białoruski: (1.1) аргумент ; (1.3) аргумент bułgarski: (1.1) аргумент ; (1.3) аргумент czeski: (1.2) argument duński: (1.1) argument esperanto: (1.1) argumento francuski: (1.1) argument hiszpański: (1.1) argumento interlingua: (1.1) argumento kataloński: (1.1) argument luksemburski: (1.1) Argument łotewski: (1.1) arguments niemiecki: (1.1) Argument ; (1.3) Argument nowogrecki: (1.1) επιχείρημα ; (1.2) όρισμα ; (1.4) όρισμα rosyjski: (1.1) аргумент szwedzki: (1.1) argument ; (1.3) argument węgierski: (1.1) argumentum wilamowski: (1.1) argüment ; (1.2) argüment ; (1.3) argüment ; (1.4) argüment włoski: (1.1) argomento
argument ()
rzeczownik (1.1) argument
argument ()
, ,
rzeczownik (1.1) spór, sprzeczka (1.2) dyskusja (1.3) argument argument; arguments
argue arguable, unarguable, argumentative, argumentless arguably, unarguably argumentation, counterargument
argument ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) argument
(1.1)
argument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) argument (fakt lub okoliczność potwierdzające lub obalające tezę)
(1.1) et argument, argumentet, argumenter, argumenterne
(1.1) Øget polarisering og konflikt mellem politiske partier flytter borgernes fokus væk fra de gode argumenter og over på, hvem der er afsender af forslaget. → Zwiększona polaryzacja i konflikt między partiami politycznymi odwracają uwagę obywateli od dobrych argumentów i skupiają ją na tym, kto jest autorem propozycji.
argumentation argumentere
<
argument ()
(1.1) argument (1.2) dowodzić
argumento
argument ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) argument
(1.1) argument; arguments
argumentation argumenter
argument ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) argument (1.2) fabuła
(1.1) argument; arguments
argument ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) argument
(1.1) uviesť / podať argumenty • vážny / posledný argument
argumentácia , argumentovanie argumentovať argumentačný argumentačne
argument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) argument (na potwierdzenie tezy) (1.2) argument (zmienna)
(1) ett argument, argumentet, argument, argumenten
argumentation, argumentering argumentera