buddyzm () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;
(1.1)
(1.1) Moda na buddyzm kwitnie w Europie.
(1.1) religia
(1.1) lamaizm, zen
buddyjka , buddysta , buddystka buddyjski
(1.1) < budh → „budzić się”, „obudzić się”Leksykon religioznawczy, Wydawnictwo Współczesne, Warszawa 1998, s. 43..
amharski: (1.1) ቡዲስም angielski: (1.1) Buddhism arabski: (1.1) بوذية, البودية baskijski: (1.1) budismo bengalski: (1.1) বৌদ্ধ ধর্ম białoruski: (1.1) будызм birmański: (1.1) ဗုဒ္ဓဘာသာ bułgarski: (1.1) будизъм buriacki: (1.1) буддын шажан chiński standardowy: (1.1) 佛教 (fójiào) czeski: (1.1) buddhismus duński: (1.1) buddhisme esperanto: (1.1) budhismo, budaismo fiński: (1.1) buddhalaisuus francuski: (1.1) bouddhisme hiszpański: (1.1) budismo interlingua: (1.1) buddhismo japoński: (1.1) 仏教 (ぶっきょう, bukkyō) jidysz: (1.1) בודיזם (budizm) malajski: (1.1) agama Buddha niemiecki: (1.1) Buddhismus norweski (bokmål): (1.1) buddhisme nowogrecki: (1.1) βουδισμός pali: (1.1) Buddha Dhamma perski: (1.1) بوداگرایی, بودیسم polski język migowy: rosyjski: (1.1) буддизм slovio: (1.1) Budhaizm, Budhavera słowacki: (1.1) budhizmus szwedzki: (1.1) buddhism tajski: (1.1) ศาสนาพุทธ tybetański: (1.1) ནང་བསྟན ujgurski: (1.1) بۇددا دىنى ukraiński: (1.1) буддизм węgierski: (1.1) buddhizmus wietnamski: (1.1) Phật giáo włoski: (1.1) buddhismo , buddismo