__TOC__ vrch ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) szczyt, wierzchołek (1.2) wierzch, góra
(1.1-2)
vrch ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) góra, szczyt (większe, wybitne wzniesienie) (1.2) teren, stok wznoszący się do góry (1.3) mnóstwo, sterta czegoś (1.4) w vrchy: górskie osiedle, górska osada slovník.sk (1.5) góra (górna, najwyżej położona część czegoś) (1.6) wierzch (górna powierzchnia czegoś) (1.7) góra (górny element czegoś składającego się z dwóch części )
(1.1) vysoký vrch • strmý / príkry / neprístupný vrch • pásmo / reťaz vrchov • vystupovať na vrch • zostupovať z vrchu (1.2) ísť / kráčať hore vrchom (1.4) obyvateľ vrchov • bývať / osadiť sa na vrchoch (1.5) vyjsť / vystúpiť na samý vrch • vrch vysokého múru (1.6) vrch torty (1.7) vrch šiat
(1.3) kopa, hromada
vrchár , vrchárka vrchový, vrchný, vrchársky
mať vrch