an () , ,
forma ściągnięta (1.1) i on (1.2) a on, ale on (1.3) jak on
(1.1-3) przyjmuje końcówki zaimka on, który jest jej częścią
an ()
forma słaba , forma mocna ,
(niektóre wersje wymowy)
przedimek nieokreślony (1.1) używany przed samogłoską i rzeczownikiem policzalnym w lp wspomnianym po raz pierwszy (1.2) używany przed samogłoską i rzeczownikiem policzalnym w lp będącym członkiem grupy (1.3) używany przed samogłoską i rzeczownikiem policzalnym w lp w znaczeniu każdy (1.4) używany przed samogłoską i rzeczownikiem niepoliczalnym mającym ograniczone znaczenie (1.5) używany przed samogłoską i rzeczownikiem policzalnym w lp oznaczającym jednorazowe wykonanie czynności spójnik (2.1) jak (2.2) tak jakby rzeczownik (3.1) pierwsza litera alfabetu gruzińskiego, ა, Ⴀ, lub ⴀ
(1.1-5)
(1.1) I have an umbrella. → Mam parasol. (1.2) My father is an architect. → Mój ojciec jest architektem.
(1.1) the
an ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rok
an ()
rzeczownik (1.1) mgnienie, chwila, sekunda, moment
an ()
(1.1) członek, mieszkaniec, zwolennik (1.2) tworzy nazwy alkanów
(1.1) Romo — romano → Rzym — rzymianin (1.1) Irlando — irlandano → Irlandia — Irlandczyk (1.1) familio — familiano → rodzina — członek rodziny
(1.1) ano, anaro aniĝi
(1.1) nazwy mieszkańców zarówno miast jak i państw pisane są małą literą
(1.2)
an ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rok
(1.1) ans
(1.1) Mon fils a vingt ans. → Mój syn ma dwadzieścia lat.
(1.1) année
annuel
an ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rok
an () w zależności od tego, co oznacza i gdzie występuje:
rodzajnik określony liczby pojedynczej (1.1) , , (1.2) (2.1) , , partykuła pytająca (3.1) partykuła czy, partykuła pytająca czasu teraźniejszego łącznik (4.1) łącznik is, forma pytająca czasu teraźniejszego rodzajnik określony: na; & na
(4.1) An Polannach é? → Czy on jest Polakiem?
(1.1) W i rodzajnik an powoduje dodanie t- do wyrazu rodzaju męskiego zaczynającego się od samogłoski, np.: an t-im → masło = the butter (1.2) W rodzajnik an powoduje lenicję (patrz: lenicja w Wikipedii) pierwszej spółgłoski wyrazu rodzaju męskiego, np.: cos an mhadra → noga psa = the leg of the dog (2.1) W i rodzajnik an powoduje lenicję (patrz: lenicja w Wikipedii) pierwszej spółgłoski wyrazu rodzaju żeńskiego, np.: an bhó → krowa = the cow (3.1) Po partykule an pierwsza spółgłoska czasownika ulega przesłonięciu (patrz: nazalizacja w Wikipedii), np.: an bhfuil? → czy jest?
an ()
przyimek (1.1) na, do
ostatecznie z , añ
an ()
rzeczownik (1.1) moment
an ()
spójnik (1.1) lub
an ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rok
an ()
spójnik (1.1) albo (1.2) (w pytaniach) czy
(1.2) An vero? → Czy naprawdę?
an ()
przyimek (1.1) … służący do określania miejsca na, przy (1.2) … służący do określania ilości poniżej, trochę mniej niż (1.3) … służący do określania czasu w (1.4) w wyrażeniu an etwas vorbei
(1.1) Das Foto von uns hängt an der Wand. → Nasze zdjęcie wisi na ścianie. (1.1) Ich hänge das Foto von uns an die Wand. → Wieszam nasze zdjęcie na ścianie. (1.1) Sie saßen alle an dem Tisch und starrten mich an. → Siedzieli wszyscy przy stole i gapili się na mnie. (1.2) Es waren an die zwanzig Schüler abwesend. → Prawie dwudziestu uczniów było nieobecnych. (1.3) Am (=an dem) Montag muss ich ein paar Sachen erledigen. → W poniedziałek muszę załatwić kilka spraw. (1.4) Eine schwarze Limousine fuhr an uns vorbei. → Minęła nas (=przejechała koło nas) czarna limuzyna.
(1.1) an + (położenie) lub an + (ruch) (1.3-4) an +
(1.2) am (= an dem) Montag / Dienstag / (…) • am Morgen / Abend / (…) • am 17. (= siebzehnten) / 1. (= ersten) Oktober / März / (…) • am Wochenende / an den Feiertagen
(1.1) ab
daran, dran, woran
przedrostek wielu czasowników rozdzielnie złożonych; (1.1) określa położenie przedmiotu w pionie (np. na ścianie). Położenie w poziomie determinuje przyimek auf
an ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rok
an ()
spójnik (1.1) gdyż przyimek (2.1) dla
an ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rok
(1.1)
an ()
liczebnik (1.1) jeden przymiotnik (2.1) sam (2.2) pojedynczy (2.3) jedyny
(1.1) one
an ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rok
an ()
spójnik (1.1) i
an ()
przysłówek (1.1) w przód szwedzka partykuła czasownikowa (verbpartikel) (2.1) …wskazuje, że czynność określona czasownikiem jest skierowana w kierunku czegoś lub prowadzi do kontaktu z czymś
czasownik frazowy gå an • gripa sig an • knyta an • komma an • lägga an • slå an • ta sig an fraza przysłówkowa av och an
an ()
zaimek (1.1) się
an ()
rzeczownik (1.1) chwila, moment
(1.1)
an ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rokhttps://iecor.clld.org/languages/walloon
an ()
przymiotnik (1.1) bezpieczny
an ()
ān • ae
liczebnik główny (1.1) jeden (1) rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) żniwo spójnik (3.1) i (3.2) a
(1.1) (1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Liczebniki