kronika

kronika ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym; (1.2) odmiana felietonu, cykliczny utwór publicystyczno-dziennikarski, rejestrujący bieżące wydarzenia społeczno-obyczajowe, kulturalne, towarzyskie wraz z odautorskim komentarzem

(1.1-2)

(1.1) kronika klasztorna / średniowieczna / rodzinna (1.2) kronika miejska / wydarzeń

kronikarz , kronikarka , kronikarstwo kronikarski

chodząca kronika • żywa kronika

, < < <

angielski: (1.1) chronicle baskijski: (1.1) kronika; (1.2) kronika bułgarski: (1.1) хроника ; (1.2) хроника chorwacki: (1.1) kronika czeski: (1.1) kronika duński: (1.2) kronik , aviskronik esperanto: (1.1) kroniko francuski: (1.1) chronique galicyjski: (1.1) crónica hiszpański: (1.1) crónica kataloński: (1.1) crònica litewski: (1.1) kronika niemiecki: (1.1) Chronik plautdietsch: (1.1) Chronik szwedzki: (1.1) krönika węgierski: (1.1) krónika; (1.2) krónika włoski: (1.1) cronaca ; (1.2) cronaca

kronika ()

rzeczownik (1.1) kronika

kronikari

kronika ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kronika

(1.1)

kronikář, kronikářka, kronikářství kronikářský

kronika ()

przymiotnik (1.1) chroniczny, przewlekły (1.2) kronikarski

(1.1-2)

(1.1) longedaŭra, longdaŭra

(1.2) kroniko, kronikisto (1.2) kroniki

kronika ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kronika

kronika ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kronika – dawna księga opisująca wydarzenia w porządku czasowym (1.2) kronika – zapis w porządku czasowym zdarzeń dotyczące rodziny, klasy, instytucji, organizacji itp.

(1.1) Dalimilova kronika → Kronika Dalimila • Anonymova kronika → Gesta Hungarorum

(1.1) letopis

kronikárstvo , kronikár , kronikárka kronikársky kronikársky

čierna kronika • živá kronika