adopcja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) prawne uznanie obcego dziecka za własne; (1.2) przygarnięcie zwierzęcia (np. bezdomnego, ze schroniska) (1.3) przyjęcie przez jeden kraj prawa innego kraju (1.4) przyjęcie do rodu, stanu rycerskiego itp.
(1)
(1.1) Współcześnie w polskim prawie adopcja występuje pod nazwą przysposobienie.
(1.1) przysposobienie, usynowienie, adoptacja
adoptowanie , adoptacja adoptować , zaadoptować adopcyjny
< → przybrać, przyjąć do rodziny
angielski: (1.1) adoption arabski: (1.1) تبن baskijski: (1.1) adopzio białoruski: (1.1) адопцыя ; (1.4) адопцыя czeski: (1.1) adopce duński: (1.1) adoption esperanto: (1.1) adopto francuski: (1.1) adoption hiszpański: (1.1) adopción interlingua: (1.1) adoption jidysz: (1.1) אַדאָפּטירונג (adoptirung) kataloński: (1.1) adopció litewski: (1.1) adopcija , įvaikinimas łaciński: (1.1) adoptio ; (1.2) adoptio niderlandzki: (1.1) adoptie niemiecki: (1.1) Adoption norweski (bokmål): (1.1) adopsjon nowogrecki: (1.1) υιοθεσία ; (1.2) υιοθεσία ; (1.3) υιοθέτηση portugalski: (1.1) adopção rosyjski: (1.1) усыновление słoweński: (1.1) posvojitev szwedzki: (1.1) adoption węgierski: (1.1) örökbefogadás wietnamski: (1.1) việc nhận con nuôi włoski: (1.1) adozione