bór ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wysoki, gęsty las iglasty;
(1.1)
(1.1) W pustelni na skraju boru mieszkała eremitka. (1.1) A w tych borach olsztyńskich • dobrze z psami wędrować. • A w tych jarach olsztyńskich • sośnina i dąbrowa.
(1.1) bór sosnowy / świerkowy
(1.1) knieja, puszcza, gęstwina
(1.1) las
borowy , borowik , borowina , borówka , Borek , Boreczek borek , boreczek borowy
'sosna; las szpilkowy'
angielski: (1.1) pine forest białoruski: (1.1) бор czeski: (1.1) bor rosyjski: (1.1) бор słowacki: (1.1) bor , bôr , borina ukraiński: (1.1) бір włoski: (1.1) foresta , selva
bór ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bor
(1.1)
(1.1) B
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Pierwiastki chemiczne
bór ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) bor
(1.1) bór, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins);
(1.1) B
(1.1) zobacz też: Indeks:Islandzki - Pierwiastki chemiczne
bór ()
przymiotnik (1.1) ciężki
bór ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bor
(1.1)
(1.1) B
borid , boritan bórový, boridový, boritý
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Pierwiastki chemiczne (1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Fałszywi przyjaciele
bór ()
rzeczownik (1.1) bor
(1.1) B
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Pierwiastki chemiczne