ablativ ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) ablatyw
(1.1)
ablativ ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ablatyw
(1.1) en ablativ, ablativen, ablativer, ablativerne
(1.1) Ablativ brugtes i latin. → Ablatyw używany był w łacinie.
(1.1) zobacz też: słownictwo gramatyczne w języku duńskim
ablativ ()
(1.1) ablatyw
ablativo
ablativ ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) narzędnik
ablativen
ablativ ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ablatyw
(1.1) en ablativ, ablativen, ablativer, ablativerna