srokaty ()
,
przymiotnik (1.1) w czarno-białe łaty, cętki (głównie o maści konia)
(1.1)
(1.1) Był on, nie licząc gruntu, chałupy i paru krów, właścicielem srokatego konia i żony MagdyH. Sienkiewicz: Bartek Zwycięzca. (1.1) (…) kole niezgorszej krowiny, którą chłop trzymał krótko na postronku, kręcił się z rykiem tęgi, srokaty byk (…)W. Reymont: Chłopi
(1.1) strokaty,
sroka , sroczka , srokacz , srokacizna , srokosz sroczy
– ze względu na zbliżoną kolorystykę (Etymologia, czyli o pochodzeniu nazw maści)
angielski: (1.1) piebald białoruski: (1.1) стракаты kaszubski: (1.1) bestri ukraiński: (1.1) строкатий włoski: (1.1) pezzato