βλακεία ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głupota, bezmyślność (1.2) bzdura, głupota (1.3) głupstwo, nierozważny postępek F25: βλακείας; βλακείες, βλακειών
(1.3) Έκανε μια βλακεία και τώρα τρέμει μην το μάθει η μάνα του. → Zrobił głupstwo, a teraz boi się, żeby nie dowiedziała się o tym jego matka.
(1.1) κουταμάρα, μωρία (1.2) ανοησία
(1.1) εξυπνάδα
βλάκας, βλακέντιος, βλακόμετρο, βλακόμουτρο βλακεύω, βλακοφέρνω βλακώδης