pokutnik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek odprawiający pokutę
(1.1)
(1.1) Drogą szedł pokutnik odziany we włosiennicę.
pokuta , pokutowanie pokutnica pokutować pokutny, pokutniczy pokutniczo
czeski: (1.1) kajícník hiszpański: (1.1) penitente interlingua: (1.1) penitente niemiecki: (1.1) Büßer nowogrecki: (1.1) μετανοών ukraiński: (1.1) покутник wilamowski: (1.1) buser , bu̇sser , büser