__TOC__ koniak ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji; (1.2) trzeci wiek późnej kredyAndrzej T. Solecki, Rozwój strukturalny epiwaryscyjskiej pokrywy platformowej w obszarze synklinorium północnosudeckiego, w: Żelażniewicz, A., Wojewoda, J., Cieżkowski, W., [red.] – Mezozoik i Kenozoik Dolnego Śląska, 19-36, WIND, Wrocław 2011, s. 21., trwający 89,3 – 85,8 milionów lat temu;
(1.1) (1.2)
(1.1) Wejdź! Napijemy się po lampce koniaku.
koniakówka koniaczek koniakowy
(1.1) od nazwy francuskiego miasta CognacMaciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 35.
angielski: (1.1) cognac; (1.2) Coniacian arabski: (1.1) كونياك baskijski: (1.1) koñak białoruski: (1.1) каньяк bułgarski: (1.1) коняк chorwacki: (1.1) konjak czeski: (1.1) koňak duński: (1.1) cognac , konjak , kognak fiński: (1.1) konjakki francuski: (1.1) cognac hiszpański: (1.1) coñac interlingua: (1.1) cognac, aquardente islandzki: (1.1) koníak jidysz: (1.1) קאָניאַק (konjak) kataloński: (1.1) conyac ; (1.2) Coniacià niemiecki: (1.1) Cognac , Kognak norweski (bokmål): (1.1) konjakk norweski (nynorsk): (1.1) konjakk nowogrecki: (1.1) κονιάκ rosyjski: (1.1) коньяк szwedzki: (1.1) konjak ukraiński: (1.1) коньяк wenedyk: (1.1) koniak węgierski: (1.1) konyak, borpárlat
koniak ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniak