wybaczyć () ,
czasownik przechodni dokonany ( wybaczać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Są one apoteozą majestatu i wszechpotęgi Jahwe, który otacza miłością ludzkość i potrafi wybaczyć jej najcięższe grzechy, ale także bywa nieubłagany w gniewie i wymierzaniu kar.
wybaczenie , wybaczanie wybaczalny wybaczać
(1.1) białoruski: (1.1) выбачыць dolnołużycki: (1.1) wódaś kaszubski: (1.1) wëbaczëc rosyjski: (1.1) простить szwedzki: (1.1) förlåta ukraiński: (1.1) вибачити