fiorytura ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ozdobnik w śpiewie, figuracja melodyczna na jednej sylabie tekstu; (1.2) ozdobnik
(1.1-2)
(1.1) W kwartecie solistów najwięcej do powiedzenia, a raczej zaśpiewania miała Iwona Hossa, swobodna i popisowa w koloraturowych fioryturach w wysokim rejestrze. (1.1) Jedna właśnie z salonowych dyletantek przegalopowała po fortepianie jakąś łamaną sztukę Thalberga czy Liszta, a druga, również dyletantka, prześpiewała jakąś także równie piękną i trudną kompozycją muzykalną ze wszystkiemi możliwemi fioryturami. (1.2) Żałośnie i przyjemnie dźwięczały struny w spokojnem powietrzu, ale prócz krótkiej fiorytury wstępnej, postępowy kamerdyner nie mógł się zdobyć na nic więcej (…).
fioritura
(1.1) dawniej w postaci fiorytury, fjorytury
angielski: (1.1) fioritura francuski: (1.1) fioriture rosyjski: (1.1) фиориту́ра ukraiński: (1.1) фіориту́ра