poprawić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( poprawiać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
poprawiać poprawa , poprawka , poprawkowicz , poprawkowiczka , poprawiacz , poprawiciel , poprawiny , poprawność , poprawczak , poprawianie , poprawienie poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy poprawnie
(1.1)