obrażać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( obrazić) (1.1) sprawiać komuś przykrość czasownik zwrotny niedokonany obrażać się ( obrazić się) (2.1) być urażonym, dotkniętym
(1.1) Józek mnie obraża. Nazywa mnie świnią. (2.1) Kamil obraża się na mnie zawsze, kiedy nazywam go świnią.
(1.1) znieważać, ranić, wyzywać, lżyć
obrażalski , obraza, obrażanie, obrażenie obraźliwy, obrażalski obraźliwie obrazić
angielski: (1.1) offend arabski: (1.1) إهان białoruski: (1.1) абражаць; (2.1) абражацца czeski: (1.1) urážet duński: (1.1) fornærme esperanto: (1.1) ofendi, insulti; (2.1) ofendiĝi francuski: (1.1) offenser hiszpański: (1.1) ofender, agraviar, insultar; (2.1) ofenderse, molestarse jidysz: (1.1) טרעפֿן (trefn) kataloński: (1.1) insultar, afrontar niderlandzki: (1.1) beledigen niemiecki: (1.1) beleidigen, kränken nowogrecki: (1.1) προσβάλλω, υβρίζω; (2.1) παρεξηγούμαι, παρεξηγιέμαι, θίγομαι rosyjski: (1.1) обижать; (2.1) обижаться shona: (1.1) tadzira suahili: (1.1) dharau sycylijski: (1.1) affènniri ukraiński: (1.1) ображати węgierski: (1.1) megbánt, sért, megsért włoski: (1.1) offendere; (2.1) fare il broncio, fare il muso lungo, imbronciarsi, immusonirsi, offendersi wolof: (1.1) saaga