bange

__TOC__ bange ()

przymiotnik (1.1) bojący się, wystraszony

(1.1) bange, bange, bange

(1.1) Hun er mest bange for hunde og tandlæge. → Najbardziej boi się psów i dentysty. (1.1) Karl er den type, der ikke er bange for at tage sagen i egne hænde. → Karol to ten typ, który nie boi się wziąć sprawy w swoje ręce.

(1.1) bange for

(1.1) at være bange → bać się

(1.1) ræd, forskræmt

bange ()

przymiotnik (1.1) trwożny, przestraszony, bojący się

(1.1)

Bange , Bangigkeit bangen bang