__TOC__ excuse ()
(1.1-2) , lub , lub
, ,
(2.1, 3.1) , lub lub , ,
rzeczownik (1.1) usprawiedliwienie, wytłumaczenie (1.2) wymówka czasownik przechodni (2.1) wybaczać czasownik zwrotny (3.1) przepraszać (w trakcie wychodzenia)
(1.2) That excuse is an insult to my intelligence. → Ta wymówka to obraza dla mojej inteligencji.
inexcusable, excusable excusably excuse me
excuse ()
(1.1) 1. trybu oznajmującego od excuser (1.2) 3. trybu oznajmującego od excuser (1.3) 1. trybu łącznego od excuser (1.4) 3. trybu łącznego od excuser (1.5) 2. trybu rozkazującego od excuser
excuser
excuse ()
(1.1) (1.2) (1.3)