vokal ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) samogłoska (1.2) wokal (1.3) wokalista, wokalistka przymiotnik (2.1) wokalny
(1) en vokal, vokalen, vokaler, vokalerne (2) vokal, vokalt, vokale
(1.1) Undersøgelser viser, at vokaler kan aflæses på munden med en sikkerhed på ca. 70% og konsonanter med en sikkerhed på ca. 30%. → Badania wykazują, że samogłoski można odczytać z ruchu warg z pewnością 70%, a spółgłoski z pewnością 30%.
(1.1) selvlyd (1.3) vokalist
(1.1) konsonant, medlyd (2.1) instrumental
vokalist , vokalisme , vokalise vokalisk
(1.1) (2.1 ) (2.1)
vokal ()
(1.1) samogłoska
vokalo, duonvokalo, ligvokalo, kvazaŭvokalo
vokal ()
rzeczownik (1.1) samogłoska
vokal ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) samogłoska (1.2) wokal przymiotnik (2.1) wokalny
(1) en vokal, vokalen, vokaler, vokalene
(1.1) konsonant
vokal ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) samogłoska (1.2) wokal przymiotnik (2.1) wokalny
vokal ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) samogłoska
(1.1) en vokal, vokalen, vokaler, vokalerna
(1.1) halvvokal • vokalharmoni
(1.1) konsonant
vokal ()
przymiotnik (1.1) wokalny
vokalist