van ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) typ nadwozia samochodu osobowego do przewozu większej ilości osób;
(1.1)
(1.1) Pojechaliśmy wszyscy moim siedmioosobowym vanem na plażę.
Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.
angielski: (1.1) van hiszpański: (1.1) furgoneta , camioneta , van , monovolumen
van ()
przyimek (1.1) z, od
(1.1) Ek is 'n moedertaalspreker van Afrikaans. → Jestem native speakerem języka afrykanerskiego.
van ()
, ,
rzeczownik (1.1) samochód dostawczy, furgonetka
van ()
(1.1) daremny, próżny
vana vane vaneco vanigi
van ()
rzeczownik (1.1) wiatr
van ()
rzeczownik, rodzaj żeńskina Kubie, również w rodzaju męskim (1.1) van
(2.1) (2.2)
(1.1) furgoneta, monovolumen
(1.1) vehículo
(1.1)
słowo obce w języku hiszpańskim: w piśmie należy wyróżniać kursywą
van ()
przymiotnik (1.1) próżny, nadaremnyDictionario Interlingua-Polonese w Wiktionario
van ()
czasownik (1.1) podrowić
van ()
przyimek (1.1) z (1.2) od
Kiedy jest częścią nazwiska, nigdy nie może być pomijane, więc np. pisownia „Nistelrooya” zamiast „Van Nistelrooya” jest błędna. Przy pisaniu nazwisk Belgów zawsze piszemy Van wielką literą, natomiast przy pisaniu nazwisk Holendrów piszemy je w ten sposób wyłącznie jeśli nazwisko nie jest poprzedzone imieniem, inicjałem lub innym nazwiskiem, w przeciwnym razie należy je pisać małą literą.
van ()
przymiotnik (1.1) przywykły, nawykły, przyzwyczajony (1.2) doświadczony (1.3) wprawiony, mający wprawę
(1) van, vant, vana
vana vänja vant
van ()
czasownik (1.1) być
(1.1) Itthon vagyok. → Jestem w domu. (1.1) A hűtőszekrény mellett van az asztal. → Obok lodówki jest stół. (1.1) Apám munkás volt. → Mój ojciec był robotnikiem.