pierdel () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) więzienie (1.2) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii (1.3) ubikacjaKatarzyna Czarnecka, Halina Zgółkowa Słownik gwary uczniowskiej, Kantor Wydawniczy SAWW, Poznań 1991, s. 153 (1.4) szkoła (1.5) posterunek MO
(1.1-5)
(1.1) Siedzę w pierdlu już ostatni rok.
(1.1) iść / pójść do pierdla • zamknąć / zamykać / siedzieć / posiedzieć w pierdlu • wsadzić / wsadzać do pierdla • wyjść / wychodzić / wydostać się z pierdla
(1.1) ciupa, mamer, paka, kić, pudło; więzienie (1.2) pierd, bździna, bąk; wiatry
pierdoła /, pierdzenie , wypierdzenie , wypierdek , pierdolenie , wypierdolenie , upierdliwość , upierdalanie , upierdolenie , pierdolnik , podpieralanie , podpierdolenie , podpieralacz , pierdółka , pierd pierdzieć , wypierdzieć , pierdolić , wypierdolić , pierdzielić , upierdalać , upierdolić , pierdolnąć , podpierdalać , podpierdolić upierdliwy, pierdolnięty, pierdółkowaty upierdliwie pierdu-pierdu
(1.2) hiszpański: (1.1) trullo , chirona , trena nowogrecki: (1.1) στενή , ψειρού , φυλάκα , χάψη rosyjski: (1.1) тюряга