__TOC__ beat ()
, ,
czasownik (1.1) bić (1.2) pokonać rzeczownik (2.1) uderzenie (2.2) rytm (2.3) rewir przymiotnik (3.1) wykończony, padnięty
(4.1)
(1.1-2) beat, beat, beaten, beats, beating (2.1-3) beat; beats (3.1) beat;
(3.1) I broke night last night and I'm beat. → Zarwałem noc zeszłej nocy i jestem skonany. (2.3) The policeman, whose beat included the north side of the city, died yesterday. → Policjant, którego rewir obejmował północną część miasta, zmarł wczoraj.
(2.2) accented beat → mocna część taktu
beating, beater beat down, beat off, beat up unbeaten, beaten, unbeatable
without missing a beat • beat around the bush
(1.1-2) zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
beat ()
przymiotnik (1.1) nietrzeźwy, pijany
bea
beat ()
rzeczownik (1.1) szczęście