kjempe ()
czasownik (1.1) walczyć rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) olbrzym, gigant
(1.1) å kjempe, kjemper, kjempet, kjempet lub å kjempe, kjemper, kjempa, kjempa (2.1) en kjempe, kjempen, kjemper, kjempene lub ei kjempe, kjempa, kjemper, kjempene
(1.1) Vi skal kjempe mot rasisme og intoleranse! → Będziemy walczyć przeciwko rasizmowi i nietolerancji! (1.1) Han var soldat og kjempet i mange kriger, men han døde en naturlig død. → Był żołnierzem i walczył na wielu wojnach, ale zmarł śmiercią naturalną. (1.1) Regjeringen kjemper en forgjeves kamp mot arbeidsledighet. → Rząd toczy daremną walkę z bezrobociem.