Klaus Lausch (ur. 19 lutego 1964 w Rott am Inn) – niemiecki żużlowiec, występujący również na długim torze.
Życiorys W latach 80. XX wieku należał do ścisłej czołówki niemieckich żużlowców. Siedmiokrotnie stawał na podium Indywidualnych Mistrzostw RFN i Indywidualnych Mistrzostw Niemiec, trzykrotnie zdobywając złote medale (1988, 1989, 1990), trzykrotnie medale srebrne (1984, 1985, 1986) oraz medal brązowy (1991). Dwukrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów (Pocking 1982 – XIV m., King’s Lynn 1984 – XVI m.), był również trzykrotnym finalistą Indywidualnego Pucharu Mistrzów (1989 – VIII m., 1990 – IV m., 1991 – VIII m.). Czterokrotnie awansował do finałów kontynentalnych (eliminacji Indywidualnych Mistrzostw Świata; najlepszy wynik: Norden 1990 – X m.).
W 1991 r. wystąpił w rozgrywkach Drużynowych Mistrzostw Polski, reprezentując Stal Gorzów Wielkopolski.
Największy sukces w karierze odniósł w 1988 w Scheeßel, gdzie zdobył srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Świata w wyścigach na długim torze.
Po zakończeniu sportowej kariery został tunerem żużlowych silników.
Przynależność klubowa Polska Stal Gorzów Wielkopolski (1991)
Przypisy
Bibliografia Wiesław Dobruszek, „Żużlowe ABC” tom I, Leszno 2004, str. 332-333
Kategoria:Niemieccy żużlowcy Kategoria:Żużlowcy Stali Gorzów Wielkopolski Kategoria:Urodzeni w 1964