thumb|Biała grzybnia u podstawy trzonu thumb|Blaszki gęste i słabo zbiegające
Lejkówka liściowa (Collybia phyllophila (Pers.) Z.M. He & Zhu L. Yang) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Collybia, Clitocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1801 r. Christiaan Hendrik Persoon nadając mu nazwę Agaricus phylophilus. Później zaliczany był do różnych innych rodzajów> w 2023 r. Z.M. He i Zhu L. Yang po przeprowadzeniu badań genetycznych przenieśli go do rodzaju Collybia. Niektóre synonimy naukowe:
Nazwę polską podał Stanisław Chełchowski w 1898 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten ma też inne nazwy: bedłka liściowa, bedłka naliściowa, bedłka świerkowa, lejkorodek pachnący Wszystkie są niespójne z aktualną nazwą naukową.
Morfologia Kapelusz Średnicy 3–10 cm, najpierw wypukły, później płaski, na koniec z wgłębieniem, nigdy jednak nie lejkowaty. Brzeg powyginany, długi czas pozostaje podwinięty. Powierzchnia błyszcząca, gładka, biaława lub kremowa. Jest higrofaniczny,podczas wilgotnej pogody zmienia kolor na szarożółty lub białobrązowawy, najciemniejszy przy brzegu. Starsze owocniki posiadają koncentrycznie ułożone bruzdy. Blaszki Gęste, nieco zbiegające, najpierw białe, później brudnobiaławe. Trzon Wysokość 3–7 cm, grubość 0,6–1,1 cm, walcowaty, czasami skręcony, sprężysty, u młodych owocników pełny, u starszych pusty lub watowaty. Powierzchnia biała lub brudnoochrowa. Charakterystyczne jest występowanie u podstawy trzonu białych strzępek grzybni. Miąższ Biały, w stanie wilgotnym wodnistoszarobrązowawy. Zapach aromatyczny, czasami stęchły lub mączny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki, elipsoidalne, gładkie, bezbarwne, o średnicy 4–5 × 3–4 µm. Gatunki podobne Jest wiele białawych lejkówek i innych, podobnych gatunków grzybów. Są one trudne do odróżnienia. kredolejkówka biaława (Leucocybe candicans) – jest mniejsza, i nie pachnie anyżem lejkówka jadowita (Clitocybe rivulosa) – ma mączny smak, blaszki bardziej zbiegające, a na kapeluszu charakterystyczne plamy. kredolejkówka zrosła (Leucocybe connata) – ma mączysty zapach i rośnie kępkami przy drogach leśnych. Ma bardzo gęste blaszki bruzdniczek największy (Clitopilus prunulus). Jego blaszki daleko zbiegają na trzon i różowieją z wiekiem. Miąższ ma silnie mączysty zapach.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i w Europie. W Europie Środkowej gatunek dość częsty, w Polsce pospolity.
Rośnie na ziemi w lasach iglastych, lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami. Pojawia się od sierpnia do października.
Znaczenie Saprotrof. Grzyb trujący (zatrucia muskarynowe), zjedzony w większych ilościach powoduje niebezpieczne zatrucia.
Przypisy
Kategoria:Clitocybaceae Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski