thumb|Złamanie prącia Złamanie prącia (łac. Fractura penis) – rzadka forma urazu prącia (około 1–2% jego urazów), polegająca na przerwaniu ciągłości błony białawej ciała jamistego w trakcie wzwodu członka, najczęściej w wyniku tępego urazu. Urazowi towarzyszy najczęściej silny ból, obrzęk powodujący ugięcie oraz możliwy jest do usłyszenia charakterystyczny trzask pękających naczyń – stąd też popularnie przytoczona nazwa „złamania”.
W Polsce po raz pierwszy opisaną przez Konstantego Porcyankę w roku 1838. Z „prawdziwym” złamaniem nie ma ono wiele wspólnego, człowiek nie posiada bowiem prawie nigdy kości prącia – uraz polega na przerwaniu otoczki białawej ciała jamistego prącia.
Przyczyną jest najczęściej anormalny stosunek płciowy lub masturbacja, może być nią jednak także pozornie błahy uraz.
Cechy charakterystyczne złamania prącia to: występowanie zawsze w czasie erekcji (rozciągnięta osłonka biaława traci wówczas elastyczność) odczuwalny podczas złamania silny ból czasami możliwy słyszalny „trzask” (stąd też nazwa złamanie) natychmiastowe ustąpienie erekcji bardzo szybko tworzący się krwiak złamane prącie często przybiera charakterystyczny, saksofonopodobny kształt, odginając się w kierunku przeciwnym do miejsca przerwania otoczki białawej urazowi temu może towarzyszyć uszkodzenie cewki moczowej.
Obowiązującym postępowaniem lekarskim jest operacja w trybie nagłym.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Artykuł o złamaniu prącia na łamach „Urologii Polskiej” Opis przypadku złamania prącia u 38-letniego mężczyzny”
Kategoria:Prącie Kategoria:Choroby andrologiczne Kategoria:Traumatologia