Bioptat serca, uwidaczniający naciek z eozynofili. Barwienie H-E|thumb Biopsja endomiokardialna – metoda diagnostyczna, oparta na technice biopsji, polegająca na wprowadzeniu do serca cewnika pozwalającego na pobieranie wycinków. Cewnik zwykle wprowadza się drogą żylną (najczęściej z dostępu przez żyłę szyjną wewnętrzną) do prawej komory serca, lub drogą tętniczą z dostępu przez tętnicę udową (najczęściej prawą) do lewej komory serca.
Wskazania: ocena serca po jego przeszczepie ostra niewydolność serca o niejasnej przyczynie przebiegająca z zaburzeniami rytmu lub przewodzenia o niejasnej przyczynie przy współistnieniu eozynofilii, objawów zakażenia i zmian skórnych podejrzenie następujących chorób olbrzymiokomórkowe zapalenie mięśnia sercowego nowotwory serca arytmogenna dysplazja prawej komory choroby spichrzeniowe
Najgroźniejszym powikłaniem biopsji endomiokardialnej jest przebicie mięśnia serca, które powodując tamponadę serca może doprowadzić do zgonu. Bibliografia
Kategoria:Biopsje Kategoria:Kardiologia