Leszek Bakuła (ur. 4 grudnia 1930 w Ostrołęce, zm. 22 marca 1997 w UstceWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. T. 10: Ż i uzupełnienia do tomów 1–9, wyd. Fundacja Akademia Humanistyczna i IBL PAN, Warszawa 2007, s. 116Słownik biograficzny polskiego ruchu młodowiejskiego, tom IV (pod redakcją Elżbiety Wojtas-Ciborskiej), Warszawa 2018, s. 45, podaje miejsce zgonu: Koszalin.) – polski poeta i prozaik.
Życiorys Urodził się w robotniczej rodzinie Władysława i Rozalii z domu Knyżewskiej. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i filozofię – eksternistycznie u Leszka Kołakowskiego. Po studiach, mimo bardzo dobrych wyników, przez swoje kontrowersyjne poglądy, otrzymał prace w małej wsi Łopuszno k. Kielc.
W 1958 przeprowadził się do Ustki, ponieważ komunistyczne władze nie pozwoliły mu zamieszkać w większym mieście. Tutaj pełnił posadę nauczyciela, którą łączył z pracą polonisty w słupskim Technikum Mechanicznym oraz wykładami w Studium Nauczycielskim. Przez kilkanaście lat cenzura nie dopuszczała do druku jego książki „Wizna”. Ukazała się drukiem dopiero po powstaniu Solidarności w 1981. Bakuła założył Korespondencyjny Klub Młodych Pisarzy w Koszalinie i w Słupsku i do końca był ich przewodniczącym. Był też członkiem koszalińskiego Związku Literatów Polskich. Wydał razem pięć tomów poezji i sześć tomów prozy. W jego dorobku znajdują się też liczne publikacje w almanachach, encyklopediach i w prasie.
Żonaty z Krystyną z domu Markowską (od 1954), miał synów Kordiana i Bogusława, którzy obaj zostali samodzielnymi pracownikami naukowymi w dziedzinie filologii polskiejSłownik biograficzny polskiego ruchu młodowiejskiego, tom IV (pod redakcją Elżbiety Wojtas-Ciborskiej), Warszawa 2018, s. 45..
Po długiej chorobie w 1997 zmarł na raka. Spoczął na starym cmentarzu komunalnym w Ustce.
Twórczość 1968: Leluje (poezje) 1971: Wydmuchrzyca (opowiadania) Czerwony bór (powieść) 1972: Połów horyzontu (poezje) 1974: Czarny bór (powieść) 1977: Biały bór (powieść) Kontrapunkt (poezje)
1981: Wizna (powieść) 1985: Ziemia i morze. Wybór wierszy 1988: Wyśniło się (opowiadania)
Upamiętnienie W Ustce corocznie organizowany jest konkurs literacki nazwany jego imieniem, a w sierpniu 2006 roku Rada Miasta Ustka nazwała jego imieniem także jedną z ulic kurortu.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Pajka, Wspomnienie pośmiertne o Leszku Bakule (1930–1997), „Zeszyty Naukowe OTN”, Z. 10, 1996, s. 316–318.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrołęce Kategoria:Pochowani w Ustce Kategoria:Pisarze związani z Koszalinem Kategoria:Pisarze związani ze Słupskiem Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Ludzie związani z Aalen Kategoria:Ludzie związani z Kurpiami