Chorągiew kozacka koronna Marka Petyhorca – oddział koronnej jazdy kozackiej autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej początku XVII wieku (okresu II wojny polsko-rosyjskiej).
Charakterystyka Chorągiew kozacka była jednostką organizacyjną i taktyczną liczącą około 100–150 koni. Należała do wojsk autoramentu narodowego. Zaciągano ją według systemu pocztów towarzyskich. Składała się z zazwyczaj dwukonnych pocztów: rotmistrza, porucznika, chorążego i pocztów towarzyszy. Podział stawek żołdu w oddziale był następujący: 5 stawek brał rotmistrz, 2 stawki porucznik, 2 kolejne stawki chorąży, a pozostałe stawki żołdu przyznane w kompucie dzielono pomiędzy poczty towarzyskie.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
We wrześniu 1609 król Zygmunt III Waza zerwał świeżo odnowiony rozejm z Rosją i na czele ponad 8000 armii pomaszerował pod Smoleńsk. Była wśród nich chorągiew kozacka Marka Petyhorca. Po przybyciu pod Smoleńsk, na przełomie 1609 i 1610 liczyła 100 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie kozackie koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Wojsko Rzeczypospolitej w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1609–1618) Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w oblężeniu Smoleńska (1609–1611)