thumb|Amerykańskie koszary przed atakiem thumb|Ruiny koszar po ataku Atak na koszary w Bejrucie – dwa skoordynowane zamachy terrorystyczne, do których doszło 23 października 1983 roku w Bejrucie w Libanie. Wskutek zdetonowania dwóch samochodów-pułapek przy budynkach, w których stacjonowali amerykańscy i francuscy żołnierze Sił Wielonarodowych w Libanie, wojskowej operacji pokojowej podczas libańskiej wojny domowej, zginęło 307 osób: 241 żołnierzy amerykańskich i 58 francuskich, sześciu cywilów oraz dwóch terrorystów-samobójców.
Wczesnym rankiem w niedzielę pierwszy zamachowiec-samobójca zdetonował samochód-pułapkę przy budynku służącym jako koszary 1. batalionu 8 Pułku Marines (Batalion Landing Team – BLT 1/8) 2 Dywizji Marines, zabijając 220 Marines, 18 marynarzy i trzech żołnierzy armii amerykańskiej, co czyni ten incydent najtragiczniejszym dniem pod względem liczby ofiar śmiertelnych dla Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych od bitwy o Iwo Jimę w czasie II wojnie światowej i jednocześnie wyznacza największą jednodniową liczbę ofiar śmiertelnych dla Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych od pierwszego dnia ofensywy Tết w czasie wojny w Wietnamie. Kolejnych 128 Amerykanów zostało rannych w eksplozji. 13 z nich zmarło później z powodu odniesionych obrażeń i są oni zaliczania do liczby ofiar zamachu. Starszy Libańczyk, woźny/sprzedawca, który pracował i często spał w prowadzonym przez siebie punkcie gastronomicznym obok budynku, również zginął w pierwszej eksplozji. Później oszacowano, że użyte materiały wybuchowe odpowiadały masie nawet 5400 kg trotylu.
Kilka minut później drugi zamachowiec-samobójca zaatakował dziewięciopiętrowy budynek Drakkar, oddalony o kilka kilometrów od koszar Marines, gdzie stacjonował kontyngent wojsk francuskich. 55 spadochroniarzy z 1 Pułku Szaserów i trzech spadochroniarzy z 9 Pułku Szaserów zginęło, a 15 zostało rannych. Były to największe jednodniowe straty wojskowe Francji od zakończenia wojny algierskiej. Zginęła tam również żona i czworo dzieci libańskiego woźnego, który pracował we francuskich koszarach, a ponad dwudziestu innych libańskich cywilów zostało rannych.
Odpowiedzialność za zamachy wzięła na siebie grupa o nazwie Islamski Dżihad, która twierdziła, że ich celem było wyparcie cudzoziemskich wojsk z Libanu. Według Caspara Weinbergera, ówczesnego Sekretarza Obrony Stanów Zjednoczonych, nie ma wiarygodnych informacji na temat tego, kto rzeczywiście stał za zamachem. Niektóre analizy podkreślają rolę Hezbollahu i Iranu, nazywając zamachy z 1983 roku „irańską operacją pod przykrywką”. Nie ma konsensusu co do tego, czy Hezbollah rzeczywiście brał udział w zamachu. Ataki ostatecznie doprowadziły do wycofania międzynarodowych sił pokojowych z Libanu, gdzie stacjonowały po wycofaniu Organizacji Wyzwolenia Palestyny w następstwie inwazji Izraela na Liban w 1982 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zamachy terrorystyczne w Libanie Kategoria:1983 w Azji Kategoria:Historia Bejrutu