Powódź w Polsce (1947) – powódź, która w marcu 1947 nawiedziła dorzecze środkowej Wisły i Warty. Jej przyczyną była gwałtowna odwilż po mroźnej zimie 1946–1947, a także wojenne zniszczenia infrastruktury przeciwpowodziowej kraju i zalegające w korytach cieków wodnych elementy pochodzące ze zniszczonych konstrukcji, mostów itp.
W wyniku powodzi zginęło co najmniej 55 osób. thumb|Most wysokowodny w Warszawie W Warszawie pomimo akcji saperów spływająca kra uszkodziła dwa mosty: wysokowodny i kolejowy. Najbardziej powódź dotknęła mieszkańców powiatu sochaczewskiego, gdzie woda zalała 76 wsi. Natomiast w powiecie warszawskim pod wodą znalazło się 26 wsi. W województwie poznańskim w całości zostały zalane Nowy Dwór i Koło, a w części Konin i Poznań. W Wielkopolsce woda poczyniła duże straty w rolnictwie. Zalanych zostało około 50 tys. ha użytków rolnych oraz 50–70 tys. ha łąk i pastwisk, tam także utonęło około 2 tys. zwierząt gospodarskich.
Przypisy
Kategoria:1947 w Polsce Kategoria:Powodzie w Europie Kategoria:Wisła (rzeka)