Antoine Chavasse (ur. 3 maja 1909 w Les Échelles, zm. 19 lub 20 grudnia 2005) – francuski duchowny (prezbiter, kanonik), liturgista.
Życiorys Święcenia prezbiteratu przyjął w r. 1932 lub 1934. Doktorat z teologii uzyskał w w r. 1938 na podstawie rozprawy na temat namaszczenia chorych w Kościele łacińskim od III do XI wieku. W latach 1938–1956 był profesorem tej uczelni. W roku 1956 przeniósł się na Uniwersytet w Strasbourgu, gdzie w r. 1958 na podstawie rozprawy o sakramentarzu gelazjańskim uzyskał habilitację z teologii i gdzie pracował do r. 1983 lub 1986.
Osiągnięcia naukowe
Znaczenie w historii nauki Antoine Chavasse był jednym z czołowych liturgistów francuskich, erudytą, traktowanym jako autorytet w swojej dziedzinie. Zajmował się głównie wczesną historią liturgii rzymskiej. Wśród jego odkryć można wymienić rozróżnienie dwóch form liturgii rzymskiej we wczesnym średniowieczu: stacyjnej (której przewodniczył papież) i parafialnej (której przewodniczyli prezbiterzy). Ponadto wykazał, że tradycyjne nazwy sakramentarzy rzymskich (Sacramentarium Leonianum, Gelasianum, Hadrianum) nie odpowiadają rzeczywistości historycznej. Przygotował też wydanie krytyczne traktatów Leona Wielkiego.
Wybrane publikacje
Le Sacramentaire gélasien, Vaticanus Reginensis 316, sacramentaire presbytéral en usage dans les titres romains au VIIe siècle (1957) L'organisation stationnale du Carême romain, avant le VIIIe siècle. Une organisation « pastorale » (1982) La liturgie de la ville de Rome du Ve au VIIIe siècle (1993)
Upamiętnienie W roku 1984 francuskie czasopismo teologiczne i religioznawcze wydało (jako jeden z numerów) księgę pamiątkową ku czci Antoine'a Chavasse'a.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie związani z Lyonem Kategoria:Liturgiści