Samobójstwo przez policjęBogdan Lach „Profilowanie kryminalistyczne”, Lex a Wolters Kluwer business, Warszawa 2014, ISBN 9788326431289, s. 205 () – prowokacyjne zachowanie osoby zmierzające de facto do odebrania jej życia przez funkcjonariusza policji lub innych służb bezpieczeństwa.
Zjawisko to zaczęło się pojawiać w doniesieniach prasowych w 1981 r., a w czasopismach naukowych od 1985 r.Zandt, Clinton R. "Suicide by Cop" National Center for the Analysis of Violent Crime.
Pierwszym większym badaniem nad tym zjawiskiem była praca sierżanta kanadyjskiej policji Ricka Parenta z 2004 roku będąca analizą retrospektywną 843 strzelanin z udziałem policji, z których około 50% spełniało przesłanki do uznania jako samobójstwo przez policjęParent, Richard, 2004. "Aspects of Police Use of Deadly Force In North America – The Phenomenon of Victim-Precipitated Homicide," Ph.D. thesis, Simon Fraser University..
Pierwszym formalnym uznaniem istnienia „samobójstwa przez policję” w brytyjskim common law jest opinia wydana 9 maja 2003 r. przez koronera Williama Dolmana.
Badanie przeprowadzone w 2009 r. w Stanach Zjednoczonych na bazie profili psychologicznych 268 osób, które popełniły samobójstwo przez policję, wykazało, że:
95% stanowili mężczyźni, a 5% kobiety, średni wiek mężczyzn wynosił 35 lat, 41% mężczyzn było rasy białej, 26% Latynosów i 16% Afroamerykanów, 37% mężczyzn było singlami, 29% mężczyzn miało dzieci, 54% mężczyzn było bezrobotnych, 29% mężczyzn nie miało mieszkania, U 62% mężczyzn potwierdzono problemy ze zdrowiem psychicznym w przeszłości lub założono wysokie prawdopodobieństwo ich występowania, 80% mężczyzn było uzbrojonych – z czego 60% posiadało broń palną (z czego 86% było załadowanych), a 26% posiadało noże, 19% udawało lub symulowało posiadanie broni, 87% osób podjęło próby samobójcze przed lub w trakcie incydentu, 36% było pod wpływem alkoholu. Przypisy
Kategoria:Samobójstwo Kategoria:Policja